ذغال اخته بصورت بوته اي بوده كه گل آوري آن از فروردين تا تير است. ذغال اخته اغلب بفرم توده اي در جنگلها و مردابها, نقاط مرتفع تا كم ارتفاع رشد مي كند. بعضي مواقع حتي در بالاي خط ممتد جنگلهاي كاج پاكوتاه رشد مي كند. اين گياه در مناطق قطبي و نواحي معتدل نيمكره شمالي و احتمالا در شمالي ترين نقطه آسيا مي رويد. پراكنش آن درمناطق جنوبي بيشتر در تپه ها است. در يونان و كوههاي مراكش يافت نمي شود. قسمت هاي مورد استفاده براي استخراج ماده موثر ميوه هاي خشك شده وبرگ گياه مي باشد. ميوه ها پس از رسيدن جمع آوري دشه و در سايه يا زير آفتاب خشك مي شوند. چنانچه حرارت مصنوعي اعمال شود نبايستي بيش از ۴۵ درجه سانتي گراد باشد. ميوه ها بايستي طوري خشك شوند كه آلوده به كپك نشوند. ميوه هاي خشك شده بدون بو بوده و باعث جمع شدن زبان مي شوند. برگها بين خرداد تا شهريور جمع آوري مي شوند كه معمولا بصورت نواري پهن شده و بمانند ميوه خشك مي شوند. ميوه ها حاوي بيش از ۱۰ درصد تانن و مقادير زيادي قند, پكتين, اسيدهاي آلي و رنگدانه مي باشند. داراي خاصيت قابض و موجب يبوست در روده مي گردد. برگها نيز داراي تانن و موادي كه كمتر مورد شناسايي قرار گرفته و باعث كاهش قند خون مي شوند. اين دارو داراي خاصيت ضد عفوني كنندگي ضعيف بر روي عفونت هاي كليه و مثانه مي باشد. در بعضي موارد براي كاهش قند خون در ديابت بكار مي رود. ميوه هاي اين گياه بصورت جوشانده شهرت استفاده در درمان اسهال و ادرار است. هم چنين به عنوان غرغره براي تورم دهان نيز بكار مي رود. جوشانده برگها و پوشش دانه اين گياه به عنوان داروي كمكي در پزشكي در درمان ديابت مصرف مي گردد. در عين حال ميوه ها بطور وسيعي به عنوان مواد غذايي مصرف مي شوند.دارو فقط بصورت وحشي جمع آوري مي شوند. ميوه ها جز داروهاي پزشكي توسط يك آلماني از قرن دوازدهم آورده شده است. بازگشت به صفحه خواص دارويي گياهان