موارد
مصرف: لوونورژسترل برايجلوگيري از بارداري مصرف
ميشود.
مكانيسم اثر: اين دارو با جلوگيري از
ترشحگونادوتروپينها از هيپوفيز قدامي، تخمكگذاري و بلوغ فوليكولي را مهار
ميكند.لوونوژسترل همچنين با افزايش چسبندگيمخاط گردن رحم و ايجاد تغيير در
آندومترمانع باروري و لانه گزيني ميگردد.
فارماكوكينتيك: اين دارو از
راه
خوراكي بخوبي جذب ميشود، در كبدمتابوليزه شده و
از راه ادرار
دفع
ميشود در شكل كاشتني، آزاد شدناوليه دارو از كپسولهاي كاشته شده درزيرجلد،
به ميزان 80 ميكروگرم در
24
ساعت ميباشد كه ظرف 18 ـ 6 ماه بهميزان تقريبا ثابت 30 ميكروگرم در
24ساعت رسيده و تا 5 سال در همين حد باقيميماند.
موارد
منع مصرف: در صورت بارداري،خونريزي تشخيص داده نشده واژن،بيماري شديد
شرياني، آدنوماي كبدي،پورفيري، بعد از برداشتن مول هيداتي فرم(تا زماني
كه ميزان گونادوتروپينهايپلاسما و ادرار به حد طبيعي برگردد)،سرطان پستان و
دستگاه تناسلي نبايدمصرف شود.
هشدارها: 1 ـ در صورت ابتلاي بيمار بهبيماري
قلبي، سابقه بارداري نابجا،سندرمهاي سو جذب، كيستهاي فعالتخمداني،
بيماري فعال كبدي، يرقانانسدادي عود كننده و ياسابقه يرقان دردوران
بارداري، دارو با احتياط مصرفشود.
2 ـ
دو تا 3 سال پس از كاشتن كپسولهايحاوي دارو در زير جلد، اثربخشي آنكاهش و
احتمال آبستني افزايش مييابد.
عوارض جانبي: عوارض مهم دارو عبارتنداز نامنظم
شدن قاعدگي، تهوع، استفراغ،سردرد، احساس ناراحتي در پستان،افسردگي،
اختلالات پوستي، تغييرات وزنبدن، اوليگومنوره و
منوراژي.
تداخلهاي دارويي: كاربامازپين،گريزئوفولوين،
فنيتوئين، فنوباربيتال،پريميدون و بخصوص ريفامپين با افزايشفعاليت
آنزيمهاي كبدي متابوليسملوونورژسترل را افزايش ميدهند وموجب كاهش اثربخشي
آن ميگردند.لوونورژسترل نيز با مهار متابوليسمسيكلوسپورين موجب افزايش
غلظتپلاسمايي آن ميگردد.
نكات
قابل توصيه: 1 ـ در صورت مصرفهمزمان اين دارو با ريفامپين، حتما بايد ازيك
روش ديگر جلوگيري از بارداري نيزاستفاده نمود.
2 ـ
با اينكه اين فرآورده نسبت بهقرصهاي تركيبي، اثربخشي كمتري درجلوگيري از
بارداري دارد، اما در زنانميانسال، افراد سيگاري، افراد مبتلا بهزيادي فشار
خون، بيماريهاي دريچهايقلب، ديابت يا ميگرن سودمندتر ازقرصهاي تركيبي
ميباشد.
3 ـ
در صورت استفاده قبلي از قرصهايتركيبي جلوگيري از بارداري، بايدبلافاصله
بعد از قطع مصرف فرآوردهتركيبي، مصرف لوونورژسترل شروعشود تا مانع بارداري
شود.
4 ـ
براي جلوگيري از بارداري پس اززايمان، سه هفته پس از زايمان بايدمصرف
اين دارو شروع شود.
5 ـ
قرصها بايد هر روز در يك زمان معينمصرف شوند. در صورتي كه مصرف يكقرص در
ساعت معين فراموش شد، بهمحض به ياد آوردن بايد مصرف شود وقرصهاي بعدي
طبق روال معمول مصرفشوند اما اگر مصرف قرص بيشتر از 3ساعت به تاخير افتاد،
علاوه بر خوردنقرصهاي بعدي، از آن روز بمدت يك هفتهاز يك روش ديگر
جلوگيري از بارداري نيزاستفاده شود.
6 ـ
استفراغ و اسهال شديد در جذب شكلخوراكي اين دارو اختلال ايجاد
ميكنندواثربخشي آن را كاهش ميدهند. به هميندليل طي استفراغ و اسهال شديد
و تا يكهفته پس از قطع آن بايد از يك روش ديگرجلوگيري از بارداري نيز
استفاده شود.
7 ـ
طي دوره مصرف اين دارو، فشار خونفرد بايد دائما كنترل
شود.
8 ـ
در مورد فرآوردههاي كاشتني، 5 سالپس از كاشتن كپسولها در زير جلد، بايدآنها
را به روش جراحي ساده از زير جلدبرداشت.
مقدار
مصرف: روزانه يك قرص بطور مداومو از روز اول سيكل قاعدگي، مصرفميشود.
فرم كاشتني حاول 6 كپسول استكه در 5 روز اول سيكل قاعدگي ماهيانه يا
21روز پس از زايمان با روشهاي جراحي درزير جلد كاشته
ميشود.
اشكال دارويي:
Tablet:
0.03 mg
36 mg‚Implants : 6
موارد
مصرف: لووتيروكسين برايتشخيص و درمان كمكاري تيروئيد،پيشگيري و درمان
گواتر و سرطانتيروئيد و نيز بررسي عملكرد تيروئيد
بكارميرود.
مكانيسم اثر: هورمونهاي تيروئيدي دارايدو اثر
آنابوليك و كاتابوليك ميباشند و درمتابوليسم طبيعي، رشد و
تكامل،خصوص تكامل سيستم عصبي كودكاننقش دارند.
فارماكوكينتيك: جذب دارو متغير و ناقصاست، (بين
50-70 درصد) خصوص وقتيبا غذا مصرف شود. زمان رسيدن بهحداكثر اثر 3-4 هفته است
و پس از قطعدارو اثر آن براي 1-3 هفته باقي ميماند.نيمه عمر دارو بسته به
وضعيت تيروئيدبيمار متفاوت است. و در افراد با عملكردطبيعي تيروئيد حدود 6-7
روز، درمبتلايان به كم كاري تيروئيد 9-10 روز ودر پركاري تيروئيد 3-4 روز
ميباشد.
موارد
منع مصرف: اين دارو درتيروتوكسيكوز، سابقه پركاري تيروئيد،حساسيت به
هورمونهاي تيروئيدي وبيماريهاي قلبي ـ عروقي (آنژين صدري،آترواسكلروزيس،
بيماري سرخرگكرونر، زيادي فشار خون و انفاركتوسميوكارد) نبايد مصرف
شود.
هشدارها: 1 ـ در صورت نارسايي هيپوفيزقدامي يا غده
فوق كليوي قبل از شروعمصرف دارو (براي جلوگيري از نارساييحاد غده فوق
كليوي درمان باكورتيكواستروئيد بايد شروع شود.
2 ـ
در افراد مسن، بيماران قلبي ـ عروقي،بيماران مبتلا به ديابت با احتياط
تجويزميشود.
3 ـ
در بيماران ديابتي ممكن است بهافزايش مقدار مصرف داروهاي ضد ديابتنياز
باشد.
4 ـ
در دوران بارداري ممكن استاندازهگيري تيروتروپين سرم براي تنظيممقدار
مصرف دارو لازم باشد.
5 ـ
بيماران با ميكزدم يا كمكاري طولانيمدت تيروئيد ممكن است به
اثراتهورمونهاي تيروئيدي حساستر باشند.
عوارض جانبي: عوارض معمولا با مصرفمقادير بالاي
دارو ايجاد شده و به صورتدرد آنژيني، آريتمي قلبي، طپش قلب،كرامپهاي
عضلاني، تاكي كاردي، اسهال،استفراغ، لرزش، بيقراري، تحريكپذيري،بيخوابي
سردرد، گرگرفتگي، تعريق،كاهش وزن و ضعف عضلاني
بروزمينمايد.
تداخلهاي دارويي: در صورت تجويزهمزمان با
داروهاي ضد انعقاد، تنظيممقدار مصرف آنها براساس زمانپروترومبين لازم است.
كلستيرامين سببتأخير و جلوگيري از جذب دارو ميشود،بنابراين بين تجويز دو
دارو بايد 4-5ساعت فاصله باشد. مصرف همزمان باداروهاي مقلد سمپاتيك اثر دارو
را زيادميكند و در افراد مبتلا به بيماريسرخرگكرونر كه داروي مقلد
سمپاتيكدريافت ميكنند، خطر تشديد بيماريكرونر وجود دارد.
نكات
قابل توصيه: 1 ـ دارو به ميزان تجويزشده و در زمان معيني از روز
مصرفشود.
2 ـ
در موارد جراحي و اورژانس پزشكبايد از مصرف دارو مطلع
گردد.
مقدار
مصرف:
بزرگسالان: در ابتدا 50-100mcg/day(50 ميكروگرم براي افراد بالاي 50 سال)كه
ترجيح قبل از صبحانه مصرفميشود و
تا رسيدن به متابوليسم نرمالهر 3-4 هفته 50 ميكروگرم به آن اضافهميشود
(معمولا تا رسيدن به100-200mcg/day)، در صورت وجودبيماري قلبي
ابتدا 25mcg/day يا 50ميكروگرم يك روز در ميان كه هر
هفته 25ميكروگرم افزايش مييابد.
كودكان: براي درمان كمكاري تيروئيدمادرزادي
25mcg/day كه تا ظهور علائمخفيف سميت هر 2-4
هفته 25 ميكروگرمافزايش مييابد، سپس براي رفع علائممقدار مصرف را بايد
كمي كاهش داد. درميكزدم جواني (كودكان بالاي يكسال)مقدار مصرف اوليه
2/5-5mcg/dayميباشد.
اشكال دارويي:
Tablet:
0.1 mg
موارد
مصرف: ليوتيرونين براي تشخيص ودرمان كمكاري تيروئيد، پيشگيري ودرمان گواتر
و سرطان تيروئيد و همچنينبررسي عملكرد تيروئيد بكار
ميرود.
مكانيسم اثر: هورمونهاي تيروئيدي دارايدو اثر
آنابوليك و كاتابوليك ميباشند و درمتابوليسم طبيعي، رشد و
تكامل،خصوص تكامل سيستم عصبي كودكاننقش دارند.
فارماكوكينتيك: تقريب 95 درصد دارو ازراه خوراكي
جذب ميشود. اتصالپروتئيني دارو بالا (بيش از 99 درصد)ميباشد و مقادير كمي از
آن در كبدمتابوليزه و در صفرا ترشح ميشود. زمانرسيدن به حداكثر اثرات
درماني 48-72ساعت است و پس از قطع دارو، اثر آن تا72 ساعت باقي
ميماند.
موارد
منع مصرف: اين دارو درتيروتوكسيكوز، سابقه پركاري تيروئيد،حساسيت به
هورمونهاي تيروئيدي وبيماريهاي قلبي ـ عروقي (آنژين صدري،آترواسكلروز،
بيماري سرخرگ كرونر،زيادي فشار خون و انفاركتوس ميوكارد)نبايد مصرف
شود.
هشدارها: 1 ـ در افراد مسن، بيماران قلبي ـعروقي،
بيماران مبتلا به ديابت با احتياطتجويز شود.
2 ـ
در بيماران ديابتي ممكن است نياز بهافزايش مقدار مصرف داروهاي ضد
ديابتباشد.
3 ـ
در دوران بارداري ممكن استاندازهگيري تيروتروپين سرم براي تنظيممقدار
مصرف دارو لازم باشد.
4 ـ
بيماران با ميكزدم يا مبتلايان بهكمكاري طولاني مدت تيروئيد ممكن استبه
اثرات هورمونهاي تيروئيدي حساسترباشند.
عوارض جانبي: درد آنژيني، آريتمي قلبي،طپش قلب،
كرامپهاي عضلاني، تاكيكاردي، اسهال، استفراغ، لرزش،
بيقراري،تحريكپذيري، بيخوابي، سردرد،گرگرفتگي، تعريق، كاهش وزن و
ضعفعضلاني از عوارض جانبي دارو هستند.
تداخلهاي دارويي: در صورت مصرفهمزمان، با
داروهاي ضد انعقاد خوراكي،تنظيم مقدار مصرف آنها براساس زمانپروترومبين
لازم است. كلستيرامين سببتأخير و جلوگيري از جذب دارو ميشود،بنابراين بين
تجويز دو دارو بايد 4-5 ساعتفاصله باشد. مصرف همزمان با داروهايمقلد سمپاتيك،
اثر دارو را زياد ميكند.
نكات
قابل توصيه: 1 ـ دارو به ميزان تجويزشده و در زمان معيني از روز
مصرفشود.
2 ـ
هنگامي كه اثر سريع يا قابل برگشتموردنظر باشد و نيز اگر جذب گوارشي
ياتبديل محيطي T4 به T3 دچار اختلال شدهباشد، اين دارو بر لووتيروكسين
ترجيحداده ميشود. تنظيم مقدار مصرف ايندارو مشكلتر است و ممكن است
عوارضقلبي ايجاد كند.
3 ـ
اگر علائم پركاري تيروئيد رخ دهد، بايددارو به مدت 2-3 روز قطع شود و
سپسمقدار كمتري از دارو شروع گردد.
مقدار
مصرف: ابتدا mcg/day 20
كه بهتدريج تا
mcg/day 60 در 2-3 مقدار منقسمافزايش مييابد. افراد
مسن بايد مقدار اوليهرا به ميزان كمتري دريافت كنند و بتدريجافزايش داده
شود.
اشكال دارويي:
Scored
tab: 25 mcg
موارد
مصرف: مدروكسي پروژسترون دردر درمان سرطان پستان در دورانيائسگي،
هيپرپلازي آندومتر و نيز سندرمپليكيستيك تخمدان مصرف ميشود. دردرمان
كارسينوماي متاستاتيك كليوي،كار سينوماي آندومتر و آندومتريوزكنترل آمنوره
ثانويه، خونريزيهاي نامنظمرحم، به عنوان جانشين درماني هورمونيدر زنان
يائسه و نيز ارزيابي ميزان توليدآندروژن و استروژن بكار
ميرود.
مكانيسم اثر: اين دارو داراي خواصپروژستيني،
آندروژني و گلوكوكورتيكوئيدي است.
فارماكوكينتيك: نيمه عمر دارو حدود16-24 ساعت
ميباشد. متابوليسم داروعمدت كبدي است و قسمت اعظم آن از راهمدفوع دفع
ميشود.
موارد
منع مصرف: اين دارو در صورتوجود آبستني، خونريزي واژن، اختلالكبدي و يا
بيماريهاي فعال كبد، بيماري حادشرياني، سرطان پستان و يا دستگاهتناسلي و
نيز پورفيري، نبايد مصرف شود.
هشدارها: 1 ـ به دنبال قطع مصرفمدروكسي
پروژسترون تزريقي بويژه درزنان چاق تاخير عملكرد جسم زرد
ديدهميشود.
2 ـ
در بيماران ديابتي، مبتلايان به زياديفشار خون و يا بيماريهاي قلبي و
كليويدارو با احتياط تجويز شود.
3 ـ
در صورت كاهش بينايي، اگزوفتالمي،دوبيني، ميگرن و اختلال ترومبوتيكمصرف
تمام پروژستينها بايد قطع شود.
4 ـ
در زناني كه از اين دارو براي جلوگيرياز بارداري استفاده نمودهاند
بطورمتوسط تا 10 ماه پس از قطع مصرف،امكان باروري وجود
ندارد.
5 -
زنان زير 35 سال كه از دارو برايجلوگيري از بارداري استفاده ميكنند، طي4
سال اول مصرف، با افزايش خطرسرطان پستان مواجه هستند.
عوارض جانبي: با مصرف مقادير بالايدارو، تورم
صورت، زانو و پاها ديدهميشود. از ديگر عوارض دارو ميتوان ازآكنه، كهير،
احتباس آب، تغيير وزن،اختلالات دستگاه گوارش، تغيير ميل جنسي،ناراحتي
پستانها، علائم پيش از قاعدگي،خونريزي نامنظم قاعدگي، افسردگي،بيخوابي،
طاسي و ريزش مو، پرموئي وواكنش شبه آنافيلاكتوئيد را نام
برد.
نكات
قابل توصيه: در صورت مشكوك شدنبه آبستني مصرف دارو فور قطع
شود.
مقدار
مصرف:
خوراكي
در
كنترل آمنوره ثانويه، 5-10mg/day بهمدت 5-10 روز تجويز ميشود كه در هرزماني از
سيكل ميتواند مصرف شود. درخونريزي غيرفونكسيونل رحم mg/day5-10 به مدت 5-10 روز تجويز ميشودكه از روز 16 و يا 21
سيكل قاعدگي بايدآغاز شود. براي تحريك بروز قاعدگيmg/day 10 به مدت 10 روز مصرفميشود كه از روز 16 سيكل آغاز
ميشود.در كارسينوم آندومتر و كليه در ابتداء400-1000 ميليگرم هفتهاي يكبار
تجويزميشود و مقدار نگهدارنده آن 400ميليگرم يا بيشتر يكبار در ماه
ميباشد.
در
سرطان پستان خانمهاي يائسهmg/day 400 و در مقادير منقسم مصرفميشود. در آندومتريوز،
mg/day 10-40به مدت 6-9 ماه مصرف
ميشود.
به
منظور ارزيابي ترشح استروژنآندوژن، به ميزان mg/day 10 به مدت5-10 روز مصرف ميشود. در درمانهيپرپلازي
آندومتر، mg/day 10 و به مدت3-6 ماه مصرف ميشود. به
منظورجانشين درماني هورموني در خانمهاييائسه 5-10mg/day به مدت 10-14 روزدر اول سيكل قاعدگي همراه با
تجويز توأماستروژن تجويز ميشود.
تزريقي
به
منظور جلوگيري از بارداري مقدار150 ميليگرم هر سه ماه يكبار تزريقعضلاني
ميشود.
اشكال دارويي:
Tablet:
5mg, 250 mg
Injection: 150 mg/ml, 500 mg/5ml
موارد
مصرف: مژسترول در درمانسرطان پستان و آندومتر، بياشتهايي،كاشكسي و كاهش
شديد وزن و نيزسرطان پيشرفته پروستات مصرفميشود.
مكانيسم اثر: اين دارو به گيرندههاي خوددر داخل
سلولهاي سرطاني متصل وموجب تحريك ساخته شدن پروتئينهايخاص در هسته سلول
ميشود. همچنين باافزايش اشتها و اثرات متابوليك خودموجب افزايش وزن
ميگردد.
فارماكوكينتيك: اين دارو از راه خوراكيبخوبي جذب
ميشود. مژسترول در كبدمتابوليزه و از طريق ادرار دفع
ميگردد.
موارد
منع مصرف: در مواردي مثلخونريزي تشخيص داده نشده واژن،نارسايي كبدي يا
بيماري فعال كبدي،بيماري شديد شرياني، پورفيري، سرطانپستان يا اعضاي
تناسلي نبايد مصرفشود.
هشدارها: در مبتلايان به زيادي فشار خونو بيماري
قلبي يا كليوي بايد با احتياطمصرف شود.
عوارض جانبي: آكنه، كهير، احتباسمايعات، تغيير
وزن، اختلال گوارشي، تغييردر ميل جنسي، احساس ناراحتي درپستان، علائم
شبيه سندرم پيش ازقاعدگي، سيكل قاعدگي نامنظم، افسردگي،بيخوابي،
خوابآلودگي، طاسي، پرمويي،واكنشهاي شبهآنافيلاكسي از عوارضمهم اين دارو
ميباشند.
تداخلهاي دارويي: ريفامپين موجبافزايش
متابوليسم كبدي مژسترولميشود. اين دارو متابوليسمسيكلوسپورين را مهار ميكند
و موجبافزايش غلظت پلاسمايي آن ميشود.داروهايي مانند كاربامازپين،
فنوباربيتالو فنيتوئين نيز با افزايش سرعتمتابوليسم كبدي مژسترول،
غلظتپلاسمايي و در نتيجه اثربخشي آن راكاهش ميدهند.
نكات
قابل توصيه: در صورت مشكوكبودن به آبستني مصرف دارو بايد قطع وبه پزشك
مراجعه شود.
مقدار
مصرف: در سرطان پستان
160mg/day بهصورت مقدار واحد يا درمقادير منقسم، در سرطان
آندومتر40-320mg/day
در مقادير منقسم، درسرطان
پيشرفته پروستات، 120mg/dayبه همراه روزانه 0/1 ميليگرمدياتيلاستيل
بسترول و در بياشتهايي وكاهش شديد وزن، mg/day 800 در ماه اولو سپس mg/day 400-800 بمدت سه ماه،مصرف ميشود.
اشكال دارويي:
Tablet:
40 mg
MENOTROPINS (HMG)
موارد
مصرف: منوتروپينها همراه با HCGبه منظور تحريك تخمكگذاري و باروريدر آن دسته
از بيماران مبتلا به اختلالعملكرد تخمداني كه دچار نارسائي اوليهتخمدان
نباشند، استفاده ميشود. بطوركلي منوتروپينها در بيماران مبتلا بهكمكاري غدد
جنسي ناشي از هيپوتالاموسكه به كلوميفن پاسخ ندادهاند، دارويانتخابي
براي القاء تخمكگذاري ميباشند.مصرف همزمان منوتروپين و HCGبهمنظور تحريك و تسريع تكامل سلولهايتخمك در
تكنيكهاي باروري خارج از بدن(IVF) بكار برده ميشود. اين تركيبدارويي همچنين به
منظور تحريكاسپرماتوژنز در مردان مبتلا به كمكاريبيضهها ناشي از كمبود
گنادوتروپين اوليهيا ثانويه، استفاده ميشود.
مكانيسم اثر: منوتروپينها حاوي LH وFSH ميباشند. تركيب ايندو هورمونموجب تحريك رشد
فوليكول و بلوغ آنميگردد. تجويز متوتروپينها، بدنبالتجويز HCG و افزايشغلظتتستوسترون،موجب القاء اسپرماتوژنز
ميگردد.
فارماكوكينتيك: اين دارو از طريق كليه
دفعميشود.
موارد
منع مصرف: در صورت وجودخونريزي غير طبيعي واژن با علتنامشخص و همچنين در
كيست تخمدان يابزرگي بيش از حد تخمدانها كه مربوط بهسندرم تخمدان پلي
كيستيك نميباشد،نبايد از منوتروپينها استفاده شود.
هشدارها: 1 ـ استفاده از منوتروپينها برايالقاء
تخمكگذاري در زنان نابارور، همراهبا شيوع بالاي حاملگي چندقلو يا
چندقلوزائي ميباشد. اين امر ميتواند خطرتولد نوزدان نارس و ساير مشكلات
همراهبا حاملگي چندقلو را افزايش دهد.
2 ـ
رژيم دارويي بسته به پاسخ هر بيمارمتغير بوده و چنانچه تخمدانها
بطورغيرطبيعي بزرگ شده يا غلظت استراديولسرم در روز آخر درمان با
منوتروپينها،بيش از حد افزايش يافته باشد، نبايد HCGرا تجويز نمود.
عوارض جانبي: از عوارض شايع مصرفدارو در خانمها
ميتوان به بزرگ شدنتخمدانها يا كيست تخمداني خفيف تامتوسط، درد، تورم و
تحريك در ناحيهتزريق، بروز بثورات جلدي در سطح بدن يادر محل تزريق و نيز
چند قلوزائي اشارهنمود.
نكات
قابل توصيه: 1 ـ دارو بايد به ميزانمناسب تجويز گردد و در حين درمان،بيمار
كاملا تحتنظر و كنترل پزشك قرارگيرد.
2 ـ
وجود مشكلاتي همچون خونريزيهايغير طبيعي واژن و نيز كيست يا بزرگيتخمدانها
موجب تغيير پاسخ بيمار بهدرمان دارويي ميشود.
3 ـ
طي درمان، درجه حرارت روزانه بدن ونيز زمان مقاربت بايد دقيق ثبت
گردد.
مقدار
مصرف: ميزان داروي تجويزي،بايستي بطور انفرادي و براساس نياز هربيمار، بر
مبناي پاسخ باليني وي تنظيمگردد. در صورت عدم وقوع تخمكگذاريپس از يك
دوره درمان، رژيم درماني راميتوان مجدد تكرار نمود. در صورتيكهپس از 2 دوره درمان باز هم
تخمكگذاريرخ ندهد، بايد حتيالمقدور از شيوههايديگر درمان استفاده
گردد.
به
منظور القاء تخمكگذاري 75 واحد
LHو75 واحد FSH، يكبار در روز و به مدت 7روز
يا بيشتر به شكل تزريق عضلانيتجويز ميشود كه بدنبال آن 5000تا10/000 واحد
HCG يك روز پس ازآخرين مقدار مصرف منوتروپينها،تجويز
ميشود. در صورت نياز، ميتوانمقدار مصرف دارو را به 75-150 واحدFSH و 75-150 واحد LH هر 4 ساعتيكبار و به مدت 5 روز افزايش
داد.
در
درمان ناباروري مردان و كمكاريبيضهها ناشي از كمبود گنادوتروپينها 75واحد
FSH و 75 واحد LH بطريق تزريقداخل عضلاني، 3 بار در هفته (به
اضافه2000 واحد HCG
دو بار در هفته) و بهمدت
حداقل 4 ماه تجويز ميشود. درصورتيكه اسپرماتوژنز، پس از چهار ماهافزايش
نيافته باشد، ميزان تجويز را بايد بهميزان 150 واحد FSH و 150 واحد LH، سهبار در هفته (بدون ايجاد
تغيير در ميزانHCG)، افزايش داد.
اشكال دارويي:
Injection: 75 IU FSH + 75 IU
LH